Ziekte van Lyme is in opmars



De ziekte van Lyme is verder aan zijn opmars bezig. Dit blijkt uit cijfers van het Nederlandse Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIV) en het Vlaams Wetenschappelijk Instituut Volksgezondheid. In 1994 kregen Nederlandse artsen nog 6.500 patiënten over de vloer met zo'n EM. In 2001 was dit aantal al opgelopen tot 12.000 en in 2005 tot 17.000, een duidelijke aanwijzing is dat de ziekte van Lyme in opmars is.



België

Het aantal Lyme-patiënten gaat ook in België in stijgende lijn. Dit leidt het Wetenschappelijk Instituut Volksgezondheid alvast af uit het toenemende aantal positieve labotesten die werden uitgevoerd bij mensen met een tekenbeet. Maar representatieve cijfers zijn er in België pas sinds 2003-2004. Toen werd voor het eerst een grote peiling gedaan bij huisartsen en daaruit bleek dat gemiddeld 8,4 op 10.000 personen de huidaandoening 'erythema migrans' hadden. Op een toenmalige bevolking van 10,4 miljoen inwoners, waren dat ruim 8.700 gevallen.



Antwerpen en Limburg

De incidentie was duidelijk hoger in de noordoostelijke provincies (Limburg en Antwerpen) van Vlaanderen. Dit valt gemakkelijk te verklaren doordat teken zich meestal ophouden in bosrijke gebieden.



Tekenbeten werden in België het vaakst opgemerkt tussen mei en september (85 pct van de gevallen), met een piek in juni 2003 (30 pct van alle gevallen) en juni en juli 2004 (respectievelijk 21 en 23 pct van alle gevallen).



Hoe?

Je loopt de ziekte op door een tekenbeet. Teken zien er uit als bruin-zwarte spinnetjes en zijn tussen 1 en 3 mm groot. Enkel door beten van een teek besmet met de Borrelia-bacterie kan je Lyme oplopen. Een van de symptomen van de ziekte van Lyme is een rode, ringvormige uitslag rond de plek van de beet (erythema migrans of kortweg EM). Een typische ringvormige EM is niet bij alle geïnfecteerde patiënten waarneembaar, maar is een belangrijk symptoom dat kan helpen bij de diagnose van de ziekte.



Geen paniek

Paniek is echter niet nodig. Slechts 1 à 3,5 procent van de mensen met een tekenbeet krijgt de ziekte. Niet alle teken zijn trouwens drager van de ziekte. Het wordt aangeraden om tijdens natuurwandelingen vooral op de paden te blijven en de armen en de benen te bedekken met kleding. Ben je na afloop toch gebeten, dan kan je de teek verwijderen met een pincet of een speciaal daartoe ontworpen 'tekentang.'



Wie de teek binnen 24 uur verwijdert, heeft weinig de kans de ziekte op te lopen. Wordt de ziekte in een vroeg stadium vastgesteld, dan kan een antibioticakuur volstaan. In uiterste gevallen kan de ziekte lijden tot een chronische huidaandoening, verlamming van de gezichtsspieren, loop- of oriëntatiestoornissen en gewrichtsklachten. Mensen kunnen erdoor ook in een rolstoel belanden. (belga/edp)



bron: www.hln.be